De richting waarin de boeg van de boot wijst, zoals het kompas die aangeeft.
De voorliggende koers (Engels: heading) is de richting waarin de boeg wijst, in graden, afgelezen op het kompas. Het is de koers die je stuurt, maar door drift en stroming niet per se de koers die je werkelijk maakt. Dat is de koers over de grond.
Kompas, magnetisch, waar
Een koers kun je op drie manieren opgeven, en het loont om te zeggen welke:
| Koers | Referentie | Gecorrigeerd met |
|---|---|---|
| Kompaskoers | het kompas van de boot | deviatie |
| Magnetische koers | het magnetische noorden | variatie |
| Ware koers | het geografische noorden | – |
Papieren kaarten en gps werken met het ware noorden; het stuurkompas toont de kompaskoers.
Van voorliggende koers naar koers over de grond
Voorliggende koers + drift = koers door het water. Tel daar de stroming bij op en je hebt de koers over de grond. Bij gegist bestek werk je deze keten vooruit; om de te sturen koers te vinden, werk je hem achteruit.
Elektronische kompassen sturen de voorliggende koers het netwerk op: in NMEA 0183 als HDG of HDT, in NMEA 2000 als PGN 127250. Instrumenten hebben haar nodig om de ware windrichting te berekenen.